در طول تاریخ دشمنان اسلام همواره با ابزارهای جنگ نرم، رسانه و تلقین بدبختی کوشیده­‌اند با تغییر ادراکات شناختی مردم، برداشت­‌های غلط و سوءتفاهم­‌ها را دامن بزنند. آن­ها می‌کوشند با طراحی مراحل تولید اغتشاش، از نارضایتی­‌های طبیعی، سوءاستفاده کرده و با تغییر سبک زندگی ایرانی- اسلامی و تحریف مفاهیمی همچون آزادی، عدالت و رضایت اجتماعی، جولانگاه­‌های خویش را برای مقاصد سلطه­‌جویانه گسترش دهند. در این میان، همیشه جنگ روانی و تهاجم فرهنگی، ابزاری برای شکستن انسجام ملی و ایجاد تفرقه بوده است. ازاین­‌رو، بازخوانی سیره علوی و سبک زندگی دینی و تبیین تفاوت­های اعتراض مشروع و اغتشاش سازمان­‌یافته ضروری است. در جامعه­‌ای که ارزش­های دینی و مردم­‌سالاری دینی حاکم است، تبیین آداب انتقاد و اعتراض ضرورتی انکارناپذیر دارد؛ چراکه اعتراض اگر با آداب انتقاد همراه بوده و مبتنی بر اصول حکومت اسلامی باشد، عاملی برای اصلاح و پیشرفت جامعه است؛ بر همین اساس دشمنان با ترفندهای جنگ روانی و رسانه، تلاش می‌کنند مرز بین اعتراض مشروع و اغتشاش را مخدوش کنند و این حق مشروع مردم را به دستاویزی برای سوءاستفاده جریان­‌های معاند تبدیل نمایند و فضای جامعه را متشنج سازند؛ لذا مسئولان نیز باید با الهام از سیره علوی همواره ارتباط تفاهمی با مردم را حفظ کنند؛ به‌گونه‌ای که حقوق مشروع مردم نادیده گرفته نشود و فضا برای سوءاستفاده جریان‌های معاند باز نماند. در یک جامعه اسلامی، نه دیکتاتوری حاکم است و نه هرج و مرج؛ بلکه تعادل بین نظم و حق انتقاد، از اصول اساسی سبک زندگی سیاسی یک مسلمان است.

این نوشتار گفتاری است از استاد حسن رحیم‌­پور ازغدی پیرامون اثبات مشروعیت حق اعتراض و انتقاد به حاکمان اسلامی تا با تبیین تفاوت اعتراض و اغتشاش و روش‌های مقابله با تاکتیک‌های دشمن، الگویی عملی از زندگی اجتماعیِ برخاسته از مکتب امیرالمؤمنین علیه‌السلام ارائه دهد.