هیأت‌های دانشجویی به‌عنوان یکی از اصیل‌ترین و پویاترین نهادهای خودجوش دانشگاهی، همواره پیش‌قراول ترویج معارف ناب اهل‌بیت علیهم‌السلام در محیط‌های علمی بوده‌اند. این تشکّل‌ها با تکیه ‌بر شور و شعور جوانان مؤمن، توانسته‌اند در طول تاریخ انقلاب اسلامی، نقش بی‌بدیلی در تربیت نیروهای انقلابی و تحکیم پیوند دین و دانشگاه ایفا نمایند. سی­وپنجمین شماره از منشورات یک طرح کارا، برگرفته از گفتارهای استاد حسین افسری در دوره مجازی مدرسه عصر می­باشد که با بهره‌گیری از تخصص و کنش میدانی ایشان، سعی دارد میان اصالت‌های دیرپا و ضرورت‌های نوین دانشگاهی، پیوندی استوار برقرار سازد.

این منشور با درک عمیق از شرایط ویژه هیأت‌های دانشجویی و باتوجه‌به چرخش سریع نیروی انسانی در محیط دانشگاه، تدوین شده است. مخاطب اصلی این سند، دانشجویان هیأتی هستند که دغدغه تداوم و تعالی فعالیت‌های خود را در دانشگاه دارند و در پی آن‌اند تا هیأت دانشجویی را از حالت یک فعالیت مقطعی به نهادی پایدار و اثرگذار تبدیل نمایند. محتوای حاضر با نگاهی نظام‌مند، از شناخت مبانی تا اجرای روش‌های مدیریت تشکیلاتی را در برمی‌گیرد و می‌کوشد نقشه‌ای جامع برای حرکت بر مبنای عقلانیت و معنویت ترسیم کند.

ساختار این منشور بر اساس سیر طبیعی شکل‌گیری و توسعه یک هیأت دانشجویی طراحی گردیده است. از مبانی معرفتی و تعریف هویت هیأتی آغاز می‌شود و با گذر از مهندسی نیروی انسانی، مدیریت تشکیلاتی و برنامه‌ریزی راهبردی تا آینده‌نگری و تاب‌آوری در برابر تغییرات پیش می‌رود. در هر بخش، هم‌زمان به جنبه‌های نظری و کاربردی توجه شده و نمونه‌های عینی از تجربیات موفق هیأت‌های دانشجویی ارائه گردیده است. این اثر می‌کوشد پلی باشد میان تجربیات نسل‌های پیشین و ظرفیت‌های نسل جدید فعالان هیأتی.

امید است این نوشتار بتواند چراغ راهی برای همه دل‌سوزان عرصه هیأت‌های دانشجویی باشد و گامی در جهت تحقق هیأتی متعالی، اثرگذار و پایدار بردارد. هیأتی که هم بر اصول و آرمان‌های خود استوار باشد و هم با هوشمندی، پاسخ‌گوی نیازهای نسل جدید دانشگاهی باشد. از همه صاحب‌نظران و فعالان هیأتی تقاضا داریم با ارائه نظرات و تجربیات ارزشمند خود، ما را در غنی‌سازی هرچه بیشتر این سند یاری نمایند.