امروزه که مرزهای رسانه و زندگی اجتماعی در هم تنیده شده و سرعت تغییرات فهم و درک مردم از دهه‌های گذشته بسیار فراتر رفته است، «هیأت» به عنوان یکی از تأثیرگذارترین تشکل‌های دینی، اگر نتواند خود را به مثابه یک «رسانه» بازتعریف کند، در انتقال پیام خود ناکام خواهد ماند. اما رسانه‌ای بودن هیأت، صرفاً به معنای استفاده از ابزارهای نوین ارتباطی نیست؛ بلکه مهم‌تر از آن، «رعایت اقتضای زمان و مکان» و «سخن گفتن به اندازه فهم مخاطب» است. سنتی که از سیره معصومین(ع) به ما رسیده، به روشنی نشان می‌دهد که «معارف را باید به تناسب ظرف‌ها و فهم‌ها منتشر ساخت» و «کتمان اسرار در شرایط نامناسب» خود یک وظیفه دینی است. از سوی دیگر، رسانه‌زدگی و غفلت از اصول، آفتی است که بسیاری از فعالان دینی را از مسیر اصلی منحرف کرده است.
این منشور، به تبیین «چیستی رسانه بودن هیأت» و «ضرورت تشخیص موقعیت در نشر یا کتمان معارف» می‌پردازد. حجت‌الاسلام زائری در این گفتار، نشان می‌دهد که «تقیّه» و «کتمان اسرار» نه یک تاکتیک دفاعی؛ که یک راهبرد فعالانه برای حفظ دین و جلوگیری از آسیب به اهل‌بیت(ع) است. همچنین به آسیب‌های رسانه‌زدگی و ضرورت «روحانی‌محوری» در هیأت اشاره می‌کند. این اثر به‌خوبی نشان می‌دهد که چگونه می‌توان هیأت را به یک «رسانه مؤثر و متعهد» تبدیل کرد.

خرید نسخه فیزیکی از طریق ایتا: manshourat1542@