«شمسه ۴» با لحنی صریح و پرسشگر، به این باور میپردازد که «بچه هیأتی» باید مترادف با «هنرمند» باشد. اگر کسی هنرمند نبود، نباید او را هیأتی هم تلقی کرد. این متن، که گفتار برادر رحیم آبفروش در افتتاحیه دومین سوگوارههای عکس و پوستر هیأت است، از غفلت و غربتِ هنرمندانِ مؤمن انتقاد کرده و به دنبال تقابل با فرماندهان جبهه هنری دشمن است.
نکتهی کلیدی این نوشتار، نسبتدادنِ «جایگاهِ قلب العالم» به هنرمندِ هیأتی است: «هیچ اشکالی ندارد سیستان و بلوچستان یا لرستان قطب هنر انقلاب اسلامی شود». این منشور تأکید میکند که پوسترِ یک هیأت، صرفاً یک اطلاعرسانی نیست؛ «اعلان نوکریِ طراح» است برای کشیدن مردم پای مجلسِ ارباب. این اثر، در واقع یک «تکبیرِ رزمی» است برای تشکیل «جبهه بزرگ هنرمندان هیأت»؛ با این وعده که اگر به این افق برسیم، «آفات و بدعتهای امروز هیأتها برچیده خواهد شد».
خرید نسخه فیزیکی از طریق ایتا: manshourat1542@