این منشور، روایتی است از عظمت بی‌مثال هیأت‌های مذهبی؛ تشکلی که از دل لوح‌محفوظ آغاز شده است. استاد میرزامحمدی در این گفتار، با استناد به آیه شریفه «کُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ»، همراهی با صادقین را ملاکِ درستیِ هر تشکل معرفی می‌کند و نشان می‌دهد که هیأت، مصداق بارز این معیت است؛ از توبه حضرت آدم با گریه بر سیدالشهدا(ع) تا مرثیه‌خوانی حضرت زهرا(س) در قیامت و از اشکِ بنی‌اسرائیل تا شوقِ بهشتیان برای دیدارِ حسین(ع).
در این نگاه، هیأت تنها یک مجلس عاطفی یا تخلیه احساسات نیست؛ بلکه «رسانه‌ای فراگیر»، «محل نزول ملائکه»، و «کانون استغفار امام حسین(ع) برای عزاداران» است. ایشان تأکید می‌کند که دشمن روی این تشکل، پژوهش آکادمیک کرده و ما هنوز چیستی، اهداف و رسالت آن را نشناخته‌ایم. این منشور نشان می‌دهد که چرا غدیر، عاشورا و مهدویت از هم جدایی‌ناپذیرند؟ چرا عید غدیر را باید احیا کرد و چگونه دولت مهدوی با همین هیأت‌ها تشکیل خواهد شد؟

خرید نسخه فیزیکی از طریق ایتا: manshourat1542@